Het optrekken met kinderen en jongeren en een stukje van het leven met ze delen, brengt je in tal van situaties en omstandigheden. Hele mooie, waar je blij van wordt. Maar ook problematische, soms klein, soms groot: verdriet, onzekerheid, pesten, ziekte, echtscheiding, agressie/mishandeling, kinderen met een kenmerk, rouw, loverboys en allerlei andere ingewikkelde situaties. Wat kun jij in zulke situaties voor een kind of jongere betekenen? Hoe geef je jeugdpastoraat handen en voeten? En waar geef je het over aan professionele hulpverlening? Hoe kun je een stevig netwerk creëren zodat kinderen en jongeren niet tussen wal en schip belanden, maar gezien, gekend en gesteund worden?

In een tijd waarin de (jeugd)hulpverlening beperkter wordt, komt er een grotere taak te liggen bij de sociale omgeving. Zeker kerken kunnen een cruciale rol spelen. Wil jij ze handvatten geven om te leren omgaan met de moeilijke dingen in het leven? Wil je jeugdpastoraat betekenis geven? Met de juiste kennis en vaardigheden kun je een levensveranderende schakel zijn in de levens van kinderen en jongeren!